Wielki Staw Hińczowy to jedno z najbardziej spektakularnych jezior w całych Tatrach — największe i najgłębsze jezioro karowe po słowackiej stronie gór, leżące na imponującej wysokości 1946 m n.p.m. Otoczone pionowymi ścianami szczytów, w ciszy wysokogórskiej kotliny, robi wrażenie już od pierwszego spojrzenia. To miejsce, które zapada w pamięć na długo.

Staw spoczywa w Kotlinie Hińczowej, najwyższym piętrze Doliny Mengusowskiej. Od zachodu górują nad nim ściany Szczytu Koprockiego, od północy Czubryny i Wielki Szczyt Mengusowski, od wschodu zaś Wschodnie Mengusowskie, Wieża Hińczowa i Mengusowski Wołowiec. Tafla wody — ciemnoniebieska, niemal czarna w pochmurne dni — jest zamarznięta przeciętnie przez 270 dni w roku. Latem otoczenie jeziora zachwyca surowością tatrzańskiego krajobrazu, jesienią skały nabierają ciepłych barw, a cisza o świcie jest tu absolutna.

• Stacja kolejki Popradské Pleso (Słowacja) — szlak niebieski, przez Rozcestie nad Popradským plesom i Rozcestie nad Żabím potokem — ok. 1,5 godz., trudność: umiarkowana. Dostęp tylko w sezonie: 16 czerwca – 31 października.
• Z Wyżniej Przełęczy Koprowej (Vyšné Kôprovské sedlo) — szlak niebieski, możliwość powrotu przez Dolinę Hlińską do Doliny Koprowej.

• Szlak do stawu jest dostępny wyłącznie w sezonie letnim: od 16 czerwca do 31 października.
• Jezioro leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązują przepisy parkowe, wstęp tylko po wyznaczonych szlakach.

Nazwa jeziora wiąże się z postacią Hinco — wedle jednej legendy był to pasterz wypasający tu owce, wedle innej tajemniczy krasnolud pomagający górnikom szukającym złota w tatrzańskich dolinach. W 1965 roku dwóch czechosłowackich nurków dotarło do dna jeziora na głębokości niemal 54 metrów — wyprawa ta zakończyła się jednak tragicznie i przeszła do historii tatrzańskiej alpinistyki.