Świnica (2302 m n.p.m.) to jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów Tatr Wysokich — szeroka skalna piramida, która góruje nad Doliną Gąsienicową i Doliną Pięciu Stawów Polskich. To pierwszy wybitny szczyt w głównej grani Tatr Wysokich, a jego zdobycie daje poczucie prawdziwej górskiej przygody bez konieczności posiadania umiejętności wspinaczkowych.

Ze szczytu rozciąga się jeden z najpiękniejszych panoramicznych widoków w całych Tatrach. Na północy widać Zakopane i Podhale, na południu — słowackie doliny, w tym Tichą dolinę. W pogodny dzień można dostrzec Rysy, Gerlach, a przy wyjątkowej widoczności nawet Babią Górę. Jesienią, gdy doliny spowija mgła, Świnica wynurza się ponad morze chmur — to widok, który zapada w pamięć na długo. Zimą i wczesną wiosną śnieg zalega na szlaku znacznie dłużej niż w niższych partiach, co zmienia charakter wyjścia.

• Hala Gąsienicowa (schronisko) — czarny szlak na Świnicką Przełęcz, następnie czerwony na szczyt — ok. 2,5–3 h, trudny
• Kasprowy Wierch (kolejka linowa z Kuźnic) — czerwony szlak przez Liliowe i Świnicką Przełęcz — ok. 1,5–2 h od Kasprowego, trudny
• Zawrat — czerwony szlak jednokierunkowy (tylko w stronę Świnicy) — ok. 50 min, bardzo trudny, wyłącznie dla doświadczonych turystów

• Odcinek z Zawratu na Świnicę jest szlakiem jednokierunkowym — zejście tą drogą jest zabronione od 2021 roku.
• Na szlaku zamontowane są łańcuchy i metalowe klamry, jednak kilka miejsc — w tym trawers Żlebu Blatona — wymaga skupienia nawet przy suchej skale.
• Bliskość kolejki linowej na Kasprowy Wierch sprawia, że szlak bywa bardzo zatłoczony — warto wychodzić wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, by ominąć największe kolejki przy łańcuchach.
• Szczyt leży na granicy polsko-słowackiej; do jego zdobycia nie jest potrzebny żaden dodatkowy dokument.
• Niedaleko szczytu dostępne są schroniska: Murowaniec na Hali Gąsienicowej oraz schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich.

Pierwsze wejście na główny wierzchołek Świnicy odbyło się 22 lipca 1867 roku — dokonali go Eugeniusz Janota, Bronisław Gustawicz i przewodnik Maciej Sieczka. Wśród późniejszych gości szczytu byli m.in. Maria Skłodowska-Curie, Stanisław Wyspiański i Kazimierz Przerwa-Tetmajer, który poświęcił mu jeden ze swoich najbardziej znanych wierszy.