Gorce to jedno z najbardziej kameralnych pasm Beskidów Zachodnich — zielone, łagodne, pełne rozległych hal i leśnych polan, które zapraszają do spokojnego wędrowania z dala od tłumów. To kraina, gdzie cisza przerywana jest tylko szumem górskich potoków i dzwonkami owiec na halach.

Rzeźba terenu jest tu łagodniejsza niż w Tatrach, ale daleka od nudnej — głębokie, V-kształtne doliny wcinają się między grzbiety pokryte buczyną i świerczyną, a ze szczytów roztaczają się panoramy na Tatry, Pieniny i Beskid Sądecki. Centralnym punktem całego pasma jest Turbacz, prawdziwy rozróg górski, od którego odchodzi aż sześć grzbietów — to tu zbiega się większość szlaków i stąd widoki są najlepsze. Wiosną hale pokrywa morze kwiatów, latem szlaki tętnią życiem, jesienią bukowe lasy płoną złotem i czerwienią.

• Turbacz (1310 m n.p.m.) — najwyższy szczyt Gorców, schronisko PTTK i punkt widokowy na Tatry i Pieniny
• Gorc (1228 m n.p.m.) — drugi pod względem wysokości, z charakterystyczną wieżą widokową
• Kudłoń (1276 m n.p.m.) — cichy szczyt z formacją skalną Kudłoński Baca i miniaturowym Morskim Okiem
• Gorczański Park Narodowy — chroniony obszar z pierwotnymi lasami bukowymi i bogatą fauną

• Najlepsza pora: maj–czerwiec i wrzesień–październik — wiosenne kwiaty na halach lub złota jesień bez letnich tłumów
• Baza wypadowa: Rabka-Zdrój, Nowy Targ, Krościenko nad Dunajcem, Ochotnica Dolna
• Trudność szlaków: łatwe do umiarkowanych — idealne dla rodzin i początkujących turystów
• Dojazd: samochodem przez Rabkę lub Nowy Targ; autobusy z Krakowa i Zakopanego do okolicznych miejscowości

Ciekawostka — nazwa 'Gorce' pochodzi prawdopodobnie od słowa 'gorzeć', bo dawni osadnicy wypalali tu lasy, by tworzyć polany pasterskie. Tradycja pasterska przetrwała wieki i dziś nadaje tym górom niepowtarzalny, otwarty charakter.