Karkonosze to najwyższe pasmo Sudetów i całych Czech — dziki, wietrzny grzbiet na pograniczu Polski i Czech, gdzie subalpejskie łąki sąsiadują z mroczną tajgą, a mgła potrafi w kilka minut zamienić słoneczny spacer w przygodę. To miejsce, które uzależnia: surowe, ale zachwycające o każdej porze roku.

Główny Grzbiet ciągnie się przez około 40 km od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie po Przełęcz Lubawską na wschodzie. Wędrowiec znajdzie tu rozległe kotły polodowcowe, torfowiska wysokogórskie, skałki wyrzeźbione przez wieki wietrzenia oraz charakterystyczne karkonoskie hale. Widoki z grzbietu sięgają przy dobrej pogodzie aż po Pradiadka i Śnieżkę równocześnie — to panoramy, które zostają w pamięci na długo.

• Śnieżka (1603 m n.p.m.) — najwyższy szczyt Czech i Sudetów, z charakterystyczną stacją meteorologiczną w kształcie UFO; cel numer jeden w Karkonoszach.
• Szrenica (1362 m n.p.m.) — świetny punkt widokowy nad Szklarską Porębą, zimą popularna stacja narciarska.
• Pielgrzymy — malownicze granitowe skałki sięgające 25 m wysokości, jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w paśmie.
• Wodospad Kamieńczyka — najwyższy wodospad w polskich Sudetach (27 m), łatwo dostępny ze Szklarskiej Poręby.

• Najlepsza pora: czerwiec–wrzesień — długie dni, kwitnące hale; luty–marzec — ideał dla narciarzy i miłośników zimowych wędrówek.
• Baza wypadowa: Szklarska Poręba (zachód), Karpacz (centrum/wschód), Jelenia Góra (dojazd).
• Trudność szlaków: od łatwych tras rodzinnych po wymagające przejścia granią — coś dla każdego poziomu.
• Dojazd: samochodem z Wrocławia (ok. 1,5 h) lub Pragi (ok. 2 h); pociągiem do Jeleniej Góry, dalej autobusem lub busem do Karpacza i Szklarskiej Poręby.

Karkonosze należą do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO, a legendarny duch gór — Liczyrzepa (Rübezahl) — podobno wciąż strzeże tutejszych szczytów i płata figle nieostrożnym turystom.