Szrenica (1361 m n.p.m.) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych szczytów zachodnich Karkonoszy — wyniesiony 60 metrów ponad główny grzbiet, widoczny z daleka i zapraszający zarówno piechurów, jak i narciarzy. To miejsce, gdzie alpejski klimat, granitowe skałki i rozległe panoramy tworzą niezapomniane wrażenie o każdej porze roku.

Krajobraz Szrenicy kształtuje karkonoski granit, który przez wieki wietrzenia stworzył malownicze grupy skałek i rumowiska, szczególnie widoczne na wschodnim zboczu. Z wierzchołka roztacza się doskonały widok na Kotlinę Jeleniogórską, Góry Izerskie oraz czeskie Karkonosze. Latem szczyt owiewają chłodne wiatry, a żółto-zielonkawe porosty na granitowych głazach przypominają szron — od tego właśnie pochodzi nazwa 'Szrenica'. Zimą skały i drzewa pokrywa prawdziwa szreń, a północne stoki zamieniają się w jedno z lepszych karkonoskich centrów narciarskich — SkiArena Szrenica.

• Szklarska Poręba Górna — Główny Szlak Sudecki (czerwony), umiarkowanie trudny
• Jakuszyce — zielony szlak okrążający wierzchołek od północy, umiarkowanie trudny
• Górna stacja kolei krzesełkowej — szlak łącznikowy, łatwy

• Szrenica leży w granicach Karkonoskiego Parku Narodowego — obowiązują zasady parku narodowego.
• Ze Szklarskiej Poręby kursuje dwuodcinkowa kolej krzesełkowa (od 1962 r.), dzięki której można wjechać niemal na szczyt bez większego wysiłku.
• Na szczycie działa schronisko 'Szrenica', niżej znajduje się Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej — warto zaplanować postój.
• Przy szczycie (1331 m n.p.m.) mieści się Obserwatorium Górskie Uniwersytetu Wrocławskiego — klimat jest tu naprawdę surowy, ze średnią roczną temperaturą zaledwie +1,9 °C i aż 264 dniami z mgłą rocznie.
• Szczyt leży po polskiej stronie granicy, choć w pobliżu przebiega granica z Czechami — czeskie szlaki łączą się ze Szrenicą przez schronisko Vosecká bouda.

Szrenica należy do Korony Gór Dolnego Śląska, co czyni ją obowiązkowym punktem na liście każdego kolekcjonera regionalnych szczytów. Według jednej z teorii nazwa szczytu pochodzi od porostów na granitowych głazach, które z odległości wyglądają jak pokrywa szronu — piękna legenda wpisana w sam krajobraz.