Gorczański Park Narodowy to jedno z tych miejsc, gdzie las pachnie żywicą, polany kwitną krokusami, a w oddali majaczy panorama Tatr. To ponad 7000 hektarów dzikiej przyrody w sercu Gorców — raj dla wędrowców, którzy cenią ciszę, autentyczność i kontakt z prawdziwą górską przyrodą.

Park zachwyca o każdej porze roku. Wiosną rozległe polany pokrywają się łanami krokusów szafranowych, latem zieleń buczyn i jodłowych borów mieni się wszystkimi odcieniami zieleni, jesień przynosi spektakl barw karpackich lasów, a zima otula wszystko grubą warstwą śniegu. Z polan rozciągają się widoki na Tatry, Pieniny i Beskid Wyspowy. Krajobraz tworzą głównie lasy — stanowią aż 95% powierzchni parku — przeplatane charakterystycznymi halami, które są największą turystyczną atrakcją Gorców. Symbolem parku jest salamandra plamista, a wśród fauny można trafić na rysia, wilka, niedźwiedzia brunatnego czy głuszca.

• Poręba Wielka (siedziba dyrekcji parku) — wygodny punkt startowy do tras w centralną część parku, szlaki o różnym stopniu trudności
• Ochotnica Dolna — brama do wschodniej części parku, trasy prowadzące m.in. na Kudłoń (1274 m) i Gorc (1228 m)
• Mszana Dolna — dostęp do zachodniej części parku, szlaki umiarkowane

• Park narodowy — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków i zbierania roślin
• Na terenie parku obowiązuje zakaz wprowadzania psów bez smyczy
• Dyrekcja parku mieści się w Porębie Wielkiej — tam można uzyskać mapy i informacje
• Część polan jest czynnie koszona lub wypasana w ramach ochrony czynnej — nie przeszkadzaj zwierzętom hodowlanym
• Park dostępny przez cały rok; szlaki zimą mogą być nieodśnieżone

Polany gorczańskie mają niezwykłą historię — powstały już w XIV wieku dzięki wołoskim pasterzom przybyłym z Bałkanów, którzy wypalali lasy, by uzyskać pastwiska. Dziś park aktywnie chroni te polany przed zalesieniem, przywracając nawet tradycyjny wypas owiec na Hali Długiej.