Rysy to marzenie każdego polskiego piechura górskiego — najwyższy punkt Polski (2499 m n.p.m.), leżący na granicy ze Słowacją w sercu Tatr Wysokich. To szczyt z charakterem: skalny, wymagający i nagradzający widokami, których nie zapomnisz do końca życia. Wejście na Rysy to nie tylko osiągnięcie życiowe, ale też prawdziwa uczta dla zmysłów.

Ze szczytu roztacza się panorama niemal całych Tatr — po polskiej stronie widać Morskie Oko leżące ponad 1100 metrów poniżej, a dalej kotliny podhalańskie i w pogodny dzień nawet Beskidy. Po stronie słowackiej dominuje dzika grań Tatr Wysokich z Gerlachem i Łomnicą. Jesienią, gdy pierwsze śniegi przykrywają granit, a powietrze jest kryształowo czyste, widoczność bywa niesamowita. Wiosną długo zalegają tu płaty śniegu, które wymagają ostrożności.

• Morskie Oko (parking w Palenicy Białczańskiej) — szlak czerwony przez Czarny Staw pod Rysami, ok. 4–5 godz. w górę, trudność: wymagający
• Popradské pleso (Słowacja) — szlak czerwony od strony słowackiej, ok. 4–5 godz., trudność: wymagający

• Wejście na Rysy od strony polskiej wymaga ważnego biletu wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego.
• Szczyt leży na granicy państwowej — można zejść na stronę słowacką bez dodatkowych formalności, ale trzeba mieć przy sobie dokument tożsamości.
• Na szczycie znajduje się metalowa skrzynka z księgą szczytową — warto się wpisać.
• Szlak na odcinku pod szczytem jest ubezpieczony łańcuchami i klamrami; w mokrych warunkach bywa bardzo śliski.
• Rysy są jednym z najbardziej obleganych szczytów w Polsce — w sezonie letnim (lipiec–sierpień) kolejki przy łańcuchach mogą znacznie wydłużyć czas wejścia.
• Na szczycie środkowym (po stronie słowackiej, 2501 m) stoi słupek graniczny nr 1.

Na wysokości niemal 2500 m rośnie tu aż 63 gatunki roślin kwiatowych, w tym endemiczna wiechlina tatrzańska — botaniczny fenomen na skrajnie surowym gruncie skalnym. To miejsce, gdzie przyroda udowadnia, że życie nie zna granic.