Dolina Hińczowa to jedno z najbardziej urzekających zakątków Wysokich Tatr — dzika, górska kotlina zamknięta od północy główną granią, skrywająca w swoim sercu słynne Hińczowe Stawy. Jeśli szukasz miejsca, gdzie tatrzańska przyroda przemawia pełnym głosem, to właśnie tutaj powinieneś się wybrać.

Kotlina rozciąga się w północnej części osi Doliny Mengusovskiej, otoczona graniami od Čubriny po Wieżę Hińczową. Krajobraz jest surowy i majestatyczny — skaliste zbocza opadają ku tafli Wielkiego Stawu Hińczowego, który zachwyca intensywnie niebieską barwą wody. Wiosną dolina budzi się powoli spod śniegu, latem jest pełna alpejskich kwiatów, a jesienią skąpana w złocie i miedzi. Zimą staje się królestwem ciszy i śniegu — dostępna tylko dla doświadczonych.

• Stacja kolejki elektrycznej Popradské Pleso — szlak niebieski, prowadzący przez Popradské Pleso do Wielkiego Stawu Hińczowego, a następnie na Przełęcz Koprowa (Vyšné Kôprovské sedlo) — trudność: umiarkowana

• Dolina leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje poruszanie się wyłącznie oznakowanymi szlakami.
• Wstęp na teren parku może wymagać ważnego biletu lub przepustki — sprawdź aktualne zasady przed wyjazdem.

Nazwa doliny pochodzi prawdopodobnie od pasterza o imieniu Hinco (Ignacy), który podobno wypasał tu owce — choć istnieje też ciekawa teoria łącząca ją z dawnym górnictwem: 'hincowie' to w tradycji górniczej mali pomocnicy górników, a Paracelsus już w 1570 roku pisał o podziemnych skrzatach zwanych Hinzen.