Dolina Cicha Liptowska to jedna z najdzikszych i najpiękniejszych dolin Tatr Zachodnich — rozległa, spokojna i wciąż stosunkowo rzadko odwiedzana. Wchodzi się do niej od Podbaňskiego na wysokości 950 m n.p.m. i od razu czuć, że to miejsce rządzi się własnymi prawami.
Dolina ma aż 24 boczne odnogi — żleby i doliny, które rozchodzą się na wszystkie strony jak gałęzie starego drzewa. Otaczają ją grzbiety Wielkich Kop, a w górnej części sięga aż po główną grań Tatr Wysokich — od Hladkiego Szczytu przez Świnnicę po Przełęcz Liliową. Krajobraz jest typowo polodowcowy: szerokie koryto trogu, tarasy zawieszonych dolin, pięć małych jeziorek (plesek). Latem króluje tu zieleń hal i zapach kosodrzewiny, jesienią dolina płonie barwami, a zimą pokrywa ją głęboka cisza i śnieg. Nazwa 'Cicha' wzięła się nie od pustki — dawniej była tu tętniąca pasterska kraina — lecz od spokojnego, łagodnego nurtu Tichego Potoku, który kontrastuje z rwącymi tatrzańskimi potokami.
Jak dotrzećCiekawostka dla miłośników prehistorii: w osadach triasowych Czerwonych Wierchów odnaleziono ślad dinozaura — Coelurosauriichnus tatricus — jeden z pierwszych mezozoicznych śladów lądowej fauny odkrytych na Słowacji. A w czasie II wojny światowej tędy właśnie przemykali kurierzy Armii Krajowej, przekraczając granicę między Liptowem a Podhalem.
Źródło: Wikipedia (licencja CC BY-SA 4.0)