Bystra (2 248 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Tatr Zachodnich po słowackiej stronie — i choć często pozostaje w cieniu sławniejszych sąsiadów z Tatr Wysokich, oferuje coś, czego tamte rzadko dają: rozległą, niemal okrągłą panoramę bez tłumów. To szczyt dla tych, którzy cenią przestrzeń i ciszę.

Wierzchołek ma charakter halno-skalny — łąki kosówkowe ustępują miejsca skałom tuż przed kulminacją. Latem roztacza się stąd widok na szczyty Tatr Zachodnich i Wysokich, okoliczne doliny po obu stronach granicy, a przy dobrej widoczności wzrok sięga aż po Niżne Tatry, Wielką Fatrę i Orawskie Beskidy. Wiosną i jesienią szczyt bywa owiany mgłami, które nadają mu dzikiego, surowego charakteru. Zimą to teren wymagający odpowiedniego wyposażenia i doświadczenia.

• Z Hrdova przez Dolinę Bystrą — szlak żółty, trasa umiarkowana
• Z Przełęczy Bystrej (Bystrého sedlo) w głównej grani — szlak niebieski, trasa umiarkowana
• Z Podbanskiego przez Dolinę Kienistą i Przełęcz Pyšne — szlak niebieski, trasa wymagająca
• Z Pribyliny przez doliny Úzka, Račkova i Gáborova do Przełęczy Bystrej — szlak niebieski, trasa wymagająca

• Szczyt leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP) — obowiązują zasady parku, w tym zakaz schodzenia ze szlaków.
• Z pobliskiego szczytu Blyšť prowadzi na Bystrą nieznakowany chodnik — warto o tym wiedzieć planując przejście graniowe.
• U podnóża szczytu od południa leżą dwa Bystré plesá (jeziora polodowcowe) oraz Anitino očko — warto je wpleść w trasę.

Ciekawostką jest, że główna grań Tatr Zachodnich rozdziela się właśnie w pobliżu Bystrej — jeden ramię biegnie ku Nižnej Bystrej, drugie ku Kotlovej, co sprawia, że masyw jest wyjątkowo rozbudowany i oferuje kilka wariantów zejść.