Żabie Wrótka to głęboko wcięta przełęcz w Żabiej Grani, jednym z najbardziej dzikich i niedostępnych zakątków Tatr Wysokich. To miejsce dla doświadczonych taterników, nie dla przeciętnych turystów - a właśnie ta surowość i odosobnienie stanowią jego największy urok.

Przełęcz leży na granicy polsko-słowackiej, pomiędzy Zadnią Białczańską Basztą a Skrajnym Żabim Zębem, na wysokości około 2085 m. Otacza ją skalny labirynt turni i żlebów charakterystyczny dla Żabiej Grani. Zachodnie ściany, opadające w stronę Białczańskiego Upłazu, są popularnym rejonem wspinaczkowym z gęstą siecią dróg, podczas gdy strona wschodnia, opadająca do Doliny Żabich Stawów Białczańskich, pozostaje praktycznie nieznana i rzadko odwiedzana. Ta dysproporcja sprawia, że Żabie Wrótka mają dwa zupełnie inne oblicza - jedno oswojone przez wspinaczy, drugie wciąż tajemnicze.

• Białczański Upłaz — żleb zachodni, I w skali tatrzańskiej, czas przejścia ok. 20 min, wymaga doświadczenia taternickiego
• Białczańska Ławka — droga wschodnia, II w skali tatrzańskiej, czas przejścia ok. 15 min, dla zaawansowanych

• Dolina Żabich Stawów Białczańskich to obszar ochrony ścisłej, zamknięty dla taterników i turystów
• Żlebem zachodnim prowadzi jedna z najłatwiejszych dróg na Żabiego Mnicha
• Teren wymaga odpowiedniego przygotowania wysokogórskiego i sprzętu

Jak zauważył znawca Tatr Władysław Cywiński, praktycznie nikt nie wie, czy ze strony słowackiej da się bezpiecznie zejść z przełęczy - to jedno z ostatnich prawdziwie tajemniczych miejsc w polskich Tatrach.