Żabi Szczyt Wyżni (2263 m n.p.m.) to najwyższy wierzchołek Żabiej Grani w Tatrach Wysokich — surowy, skalny szczyt na granicy polsko-słowackiej, który nagradza odważnych wspinaczką po jednych z ciekawszych ścian w tej części Tatr. Nie ma tu szlaków turystycznych, co sprawia, że pozostaje domeną taterników i prawdziwych miłośników górskiej przygody.

Szczyt wznosi się ponad trzema dolinami: od zachodu nad Czarnostawiańskim Kotłem w Dolinie Rybiego Potoku, od północy nad Doliną Żabich Stawów Białczańskich, a od południowego wschodu nad Dolinką Spadową. Z Doliny Żabich Stawów Białczańskich prezentuje się jako klasyczna skalna piramida — widok, który robi wrażenie. Widok ze szczytu jest częściowo ograniczony przez sąsiednie Niżnie Rysy, jednak i tak rozleglejszy niż z pozostałych szczytów Żabiej Grani. Znad Morskiego Oka szczytu nie widać — masyw jest trochę cofnięty ku wschodowi, co dodaje mu pewnej tajemniczości.

• Brak oficjalnych szlaków turystycznych — szczyt dostępny wyłącznie dla taterników drogami wspinaczkowymi.
• Drogi wspinaczkowe prowadzą głównie od strony północnej ściany opadającej do słowackiej Doliny Żabich Stawów — ściana ma wysokość do 500 m, choć właściwe drogi zaczynają się wyżej i mierzą ok. 250 m.

• Obszar po słowackiej stronie (północna ściana) objęty jest ochroną ścisłą i jest zamknięty dla turystów oraz taterników.
• Szczyt leży na granicy polsko-słowackiej.
• Drogi wspinaczkowe sklasyfikowane są w skali od III do VI (skala tatrzańska) — dla osób z odpowiednim doświadczeniem i sprzętem.

Pierwszego odnotowanego wejścia latem dokonała liczna wyprawa 26 lipca 1905 roku, w której uczestniczyli m.in. Janusz Chmielowski i kilku znanych przewodników tatrzańskich. Pierwsze zimowe wejście miało miejsce dopiero w 1930 roku — co dobrze oddaje, jak wymagający potrafi być ten szczyt poza sezonem letnim.