Wyżnia Koprowa Przełęcz (2148 m) to jedno z tych miejsc w Tatrach, które łączy dwie zupełnie różne doliny w jednym, niezapomnianym przejściu. Trawiaste siodło między Koprową Kopą a Koprowymi Czubami oferuje panoramiczne widoki i poczucie, że stoisz na prawdziwym rozdrożu górskich światów.

Przełęcz ma łagodny, trawiasty charakter — jej zachodnie zbocze opada ku Dolinie Hlińskiej, wschodnie zaś ku urokliwej Dolince Szataniej. Oba zbocza są niezbyt strome i piarżysto-trawiaste, co sprawia, że teren jest przyjazny nawet dla mniej doświadczonych turystów. Latem przełęcz tonie w zieleni alpejskich łąk, jesienią nabiera złocistych barw, a zimą staje się celem dla miłośników skiturów i narciarstwa wysokogórskiego. Widoki z siodła na okoliczne granie i doliny nagradzają każdy wysiłek.

• Schronisko przy Popradzkim Stawie (szlak niebieski) — przez Dolinę Mięguszowiecką i Hińczową — ok. 2 h 15 min w górę, 1 h 40 min w dół — umiarkowanie trudny
• Parking Trzy Źródła (Tri studničky) przy Tatrzańskiej Drodze Młodości w Podbańskiej (szlak niebieski) — przez Dolinę Koprową i Dolinę Hlińską — ok. 5 h 15 min w górę — umiarkowanie trudny
• Z przełęczy można też wejść na Koprowy Wierch czerwonym szlakiem — ok. 30 min w górę, 20 min w dół

• Przełęcz leży na granicy polsko-słowackiej i łączy Tatry Polskie ze Słowackimi — warto zabrać dokument tożsamości
• Najlepsza pora na odwiedziny: lipiec–wrzesień; zimą przejście wymaga doświadczenia i odpowiedniego sprzętu
• Przed wycieczką sprawdź warunki pogodowe — grań może być wystawiona na silny wiatr

Przed II wojną światową Wyżnia Koprowa Przełęcz była częścią jednego z najważniejszych szlaków łączących Zakopane z Tatramii Słowackimi — przez Liliowe, Zawory i dalej aż do Szczyrbskiego Jeziora. Dziś to historyczne przejście żyje już tylko w przewodnikach, ale samo siodło pozostaje równie magiczne co dawniej.