Szczerbina między Igłami to niewielka, ale efektowna przełączka skryta w samym sercu tatrzańskiej granicy głównej, między Igłą Milówki a Cienką Igłą. To miejsce dla wytrawnych taterników, którzy szukają prawdziwej grani, a nie łatwych widoków z wygodnego szlaku.

Przełączka leży blisko Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej, na granicy polsko-słowackiej, w otoczeniu strzelistych turni Mięguszowieckich Szczytów. Otoczenie jest surowe i skaliste - charakterystyczne dla najwyższych partii Tatr Wysokich. Widoki stąd obejmują poszarpane granie, głębokie doliny po obu stronach granicy oraz majestatyczny masyw Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego. Latem skały nagrzewają się w słońcu, a powietrze bywa niezwykle przejrzyste, zimą miejsce to staje się dostępne tylko dla najbardziej doświadczonych i odpowiednio wyposażonych taterników.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Szczerbinę między Igłami przechodzi się wyłącznie podczas wspinaczkowego przejścia granią Mięguszowieckich Szczytów - trasa wymaga doświadczenia taternickiego, dobrej kondycji i odpowiedniego sprzętu; nie prowadzi tu żaden znakowany szlak turystyczny.

Praktyczne informacje

• Miejsce niedostępne dla turystów pieszych - wyłącznie dla taterników poruszających się granią.
• Znajduje się bezpośrednio na granicy polsko-słowackiej.

Nazwę przełączki, pochodzącą od słowackiego taternika Arno Puškáša (1981), do polskiej literatury wprowadził Władysław Cywiński. Pierwszego przejścia dokonali Helena Dębińska (Śliwińska) i Justyn Wojsznis 5 sierpnia 1930 roku.