Stwolska Przełęcz to rozłożysta, otwarta przełęcz na wysokości 2180 m n.p.m. w słowackich Tatrach Wysokich — miejsce, gdzie górska przestrzeń roztacza się wokół ciebie z całą swoją swobodą. Leży w bocznej grani odchodzącej od Kończystej i oddziela ten szczyt od masywu Tępej, oferując widoki na otaczające tatrzańskie krajobrazy.

Przełęcz ma łagodny, rozległy charakter — po stronie Doliny Stwolskiej teren opada spokojnym stokiem, co sprawia, że dojście od tej strony jest przyjemne i niezbyt wymagające. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja od strony Doliny Złomisk, gdzie przełęcz urywa się stromym rumowiskiem skalnym — widok robi wrażenie i przypomina, że Tatry Wysokie nie są górami do lekceważenia. Latem to przestronne, słoneczne miejsce z poczuciem wolności i tatrzańskim powietrzem; zimą okolica przemienia się w surowy, śnieżny krajobraz.

• Od strony Doliny Stwolskiej — podejście łagodnym stokiem, trudność: łatwa/umiarkowana
• Od strony Doliny Złomisk — podejście stromym rumowiskiem skalnym, trudność: wymagająca

• Najlepsza pora roku: lato i wczesna jesień; zimą teren wymaga odpowiedniego wyposażenia i doświadczenia
• Przełęcz leży na terytorium Słowacji — obowiązują przepisy słowackiego parku narodowego TANAP

Nazwa przełęczy pochodzi od Doliny Stwolskiej, a ta z kolei wzięła swą nazwę od spiskiej wsi Stwoła. Pierwsze udokumentowane wejście turystyczne odnotowano w 1874 roku, a zimowe zdobycie przełęczy nastąpiło dopiero w lutym 1906 roku — co pokazuje, jak surowe mogą być tu warunki poza sezonem letnim.