Mięguszowiecka Przełęcz pod Chłopkiem (2308 m n.p.m.) to najwyżej położona polska przełęcz dostępna znakowanym szlakiem turystycznym — tytuł sam w sobie robi wrażenie. Między Mięguszowieckim Szczytem Czarnym a Pośrednim czeka na Ciebie jeden z najbardziej wymagających i spektakularnych szlaków w całych Tatrach, nagradzający odważnych widokami, które zostają w pamięci na lata.

Przełęcz leży na granicy polsko-słowackiej, a z jej siodła rozciągają się widoki w dwie strony: na północ opada ku Wyżniemu Bańdziochowi i Czarnemu Stawowi pod Rysami, na południe zaś otwiera się widok na słowacką Dolinę Hińczową i taflę Wielkiego Hińczowego Stawu. Wiosną śniegi długo zalegają w żlebach, latem skały nagrzewają się w słońcu, a jesienią mgły snujące się po kotlinach tworzą niesamowity, surowy nastrój. Charakterystyczny znak rozpoznawczy przełęczy to Chłopek — samotna, 15-metrowa turnia sterczącą na wschodnim zboczu, doskonale widoczna już znad Morskiego Oka.

• Czarny Staw pod Rysami (dojście z Morskiego Oka) — szlak zielony, ok. 2 h 30 min w górę, ok. 2 h w dół, trudny (0+ w skali tatrzańskiej)

• Szlak wymaga dobrego przygotowania kondycyjnego i technicznego — na trasie znajduje się 7 stalowych klamer oraz kilka łańcuchów, eksponowane półki skalne i kruche partie skalne (Galeryjka)
• Słowacka strona przełęczy jest zamknięta dla zwykłych turystów — zejście w stronę Doliny Hińczowej możliwe tylko z przewodnikiem lub w ramach taternictwa
• Najlepszy sezon: lipiec–wrzesień; poza sezonem wymagane doświadczenie w górach i odpowiedni sprzęt
• Szlak pochłonął ponad 30 ofiar śmiertelnych — nigdy nie lekceważ warunków pogodowych ani własnych ograniczeń

W okolicach przełęczy rosną endemiczne i rzadkie rośliny, jak warzucha tatrzańska czy wiechlina tatrzańska — gatunki spotykane w Polsce wyłącznie tutaj. To właśnie tutaj Stanisław Witkiewicz przeżył swoje tatrzańskie uniesienie opisane w słynnym szkicu Na przełęczy, a sceny z powieści Jarosława Iwaszkiewicza Sława i chwała rozgrywają się dokładnie na tym siodle.