Mała Wołowa Szczerbina to wąska, skalista przełęcz ukryta w samym sercu Wołowego Grzbietu, jednego z najbardziej niedostępnych odcinków głównej grani Tatr. To miejsce dla doświadczonych taterników, którzy szukają autentycznej, dzikiej wysokogórskiej scenerii z dala od turystycznych szlaków.

Przełęcz leży na wysokości ok. 2355 m, pomiędzy dwoma charakterystycznymi Wołowymi Rogami, których kształt najlepiej widać od strony Doliny Mięguszowieckiej. Od strony Doliny Rybiego Potoku te formy skalne tracą swój wyrazisty profil. Krajobraz jest surowy i skalisty, a wąskie wcięcie przełęczy potęguje wrażenie odosobnienia. Od strony słowackiej, z Wołowej Kotlinki, podejście prowadzi łagodnym, piarżysto-trawiastym zboczem, natomiast ku Wyżniemu Czarnostawiańskiemu Kotłowi opada stroma depresja, przechodząca niżej w charakterystyczny, mokry komin o brązowej barwie widocznej z daleka. Przez znaczną część roku przejście utrudniają zalegające tu długo śniegi.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Wołowa Kotlinka (strona słowacka) — bez znakowanego szlaku, teren wysokogórski, trudność: wymagająca, dostęp wyłącznie dla taterników z odpowiednim przygotowaniem
• Wyżni Czarnostawiański Kocioł — przejście granią, droga wspinaczkowa II w skali UIAA, czas przejścia ok. 1 godz. 30 min

Praktyczne informacje

• Przełęcz nie jest dostępna po znakowanych szlakach turystycznych — to teren wyłącznie dla taternictwa
• Stanowi ważny punkt dostępu do Wołowego Grzbietu
• Śnieg na północnych zboczach utrzymuje się przez większość roku, znacznie utrudniając przejście

Nazwa przełęczy pochodzi od Wołowego Grzbietu, a dawniej nazywano ją po prostu Wołową Szczerbiną. Pierwsze udokumentowane przejście miało miejsce w 1905 roku, a pierwsze zimowe wejście zanotowano dopiero w 1934 roku.