Żabi Koń (2291 m n.p.m.) to jedna z najbardziej charakterystycznych turni w całych Tatrach — ostra jak żyletka grań widoczna z Morskiego Oka jako przysadzista, granitowa płetwa. To szczyt wyłącznie dla wspinaczy skalnych, który przez lata uchodził za niemożliwy do zdobycia, a jego północna ściana była kiedyś uznawana za najtrudniejszą w całych Tatrach.

Żabi Koń leży w głównej grani Tatr, między Rysami a Żabią Turnią Mięguszowiecką. Widziany od wschodu lub zachodu wzdłuż grani, przypomina ostrą iglicę — i właśnie ten wyjątkowy kształt zbudował jego legendę. Południowa ściana ma 120 metrów wysokości, północna aż 150 metrów. Zimą teren wokół szczytu jest szczególnie groźny, ale wspinacze chętnie mierzą się z nim przez cały rok. Widoki z grani na Morskie Oko i otaczające szczyty nagradzają wysiłek z nawiązką.

• Z Żabiej Przełęczy Wyżniej zachodnią granią — trudność V w skali UIAA, czas przejścia ok. 45 min (wejście tylko dla wspinaczy)
• Z Żabiej Przełęczy wschodnią granią — trudność II, ok. 30 min (łatwiejsza opcja od strony wschodniej)
• Północną ścianą — trudność V, ok. 2 godz. (historycznie najtrudniejsza droga)
• Od strony południowej (słowackiej) — dostęp ogólnie łatwiejszy niż od strony polskiej

• Na Żabi Koń nie prowadzi żaden szlak turystyczny — szczyt jest dostępny wyłącznie dla wspinaczy skalnych
• W sumie na szczyt prowadzi 11 dróg wspinaczkowych o zróżnicowanym stopniu trudności (od II do V+ i A1 w skali UIAA)
• Wschodnia grań, mimo formalnej trudności II, jest uznawana przez wielu taterników za trudniejszą ze względu na wyjątkową ekspozycję
• Szczyt leży na granicy polsko-słowackiej w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego

Nazwa turni powstała w 1905 roku, gdy Janusz Chmielowski i Klimek Bachleda schodzili z Rysów. Bachleda, patrząc na tę ostrą, nieprzystępną formację, stwierdził: 'Jeszcze się taki nie narodził, co by na tę turnię wylazł' — a następnego dnia szczyt został po raz pierwszy zdobyty przez Katherine Bröske i Simona Häberleina.