Dolina Niewcyrka to jedno z najbardziej dzikich i tajemniczych odgałęzień Doliny Koprowa w słowackich Tatrach Wysokich. Bujna roślinność, strome skalne ściany, kilka ukrytych jeziorek i efektowne wodospady sprawiają, że wielu znawców Tatr uważa ją za jedną z najpiękniejszych dolin całego masywu. Jest tu coś wyjątkowego — i właśnie dlatego nie możesz jej odwiedzić.

Dolina ma około 3 km długości i wcina się między potężne granie: od północy zamyka ją grzbiet Hrubego Vrchu, od wschodu Furkotský štít, od południa zaś Ostrá, Krátka i charakterystyczny Krywań ze swoim długim północno-wschodnim żebrem. Górna część doliny dzieli się na dwa ramiona — główne, prowadzące pod Hrubý vrch i Furkotský štít, oraz boczne, kierujące się ku Škáry. Przez dolinę płynie Potok Nefcerský, tworzący trzy wodospady: Nižný nefcerský vodopád, słynny Kmeťov vodopád i Vyšný nefcerský vodopád. W kotlinie kryją się Niżnie i Wyżnie Teriańskie Jezioro oraz Małe Teriańskie Jezioro, otoczone dziewiczą przyrodą.

• Dolina Niewcyrka jest ściśle chronioną rezerwatą TANAP-u i jest całkowicie zamknięta dla turystów — wstęp jest zakazany zarówno dla pieszych, jak i wspinaczy. Otaczające granie również objęte są strefą zakazu.

• Dolina jest ściśle chroniona i niedostępna dla zwiedzających — zakaz obowiązuje przez cały rok.
• Zakaz dotyczy też taterników — okoliczne granie są strefą zamkniętą.
• Dolinę można podziwiać z szlaków Doliny Koprowa, nie wchodząc do jej wnętrza.

Nazwa doliny kryje ciekawą historię — według jednej teorii pochodzi od nazwiska Leonarda Jana Neftzera, królewskiego zarządcy zamku Likawa z końca XVII wieku, według innej zaś wywodzi się ze starego górniczego słownictwa i oznaczała po prostu 'Nową Teriańską Dolinę', gdzie niegdyś pracowali górnicy. Pierwszymi, którzy opisali wejście do doliny, byli Eugeniusz Janota i jego towarzysze z przewodnikiem Maciejem Sieczką — 9 września 1867 roku.