Dolinka Spadowa to ukryta perełka Tatr Wysokich na Słowacji — niewielka dolina wisząca, odcięta od sąsiedniej Doliny Ciężkiej wysokim, stromym progiem. Właśnie od tego progu, zwanego w gwarze podhalańskiej 'spadami', pochodzi jej nazwa. To miejsce niemal wyłącznie dla taterników i wspinaczy, z dala od tłumów turystycznych szlaków.

Dolinę otaczają potężne ściany: Ciężka Turnia, Niżnie Rysy, Spadowa Kopa i Żabi Szczyt Wyżni. Długość doliny od podnóża progu do przeciwległych ścian wynosi około 800 m, a w jej górnej części kryje się urokliwy Spadowy Kociołek. Widoki są stosunkowo kameralne — otoczona skalnymi masywami dolinka daje poczucie odizolowania i dzikości. Zimą próg zamienia się w efektowne lodospady, zazwyczaj dwuczęściowe, o nachyleniu sięgającym 90° w górnej partii — prawdziwa uczta dla wspinaczy lodowych.

• Od Ciężkiego Stawu przez Zmarzły Kocioł i Niżnią Spadową Przełączkę — najłatwiejsze podejście, trudność 0 w skali tatrzańskiej, ok. 1 godz.
• Od Ciężkiego Stawu wprost przez próg — trudność I w skali tatrzańskiej, ok. 45 min.
• Zimą przez lodospad środkowej części progu — 6 wyciągów, dla doświadczonych wspinaczy.

• Przez Dolinkę Spadową nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście przeznaczone wyłącznie dla taterników.
• Dolinka leży na Słowacji, w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązują przepisy słowackiego TANAP-u.
• Stanowi najkrótsze połączenie między Morskim Okiem a Doliną Ciężką.

Pierwszymi turystami w Dolince Spadowej byli Janusz Chmielowski i jego towarzysze z przewodnikami z rodu Bachledów — a zimowe 'chrzciny' dolinki przypadły dopiero 1 stycznia 1935 r., kiedy wkroczyły tu Zofia Wysocka i Stefania Bernadzikiewicz.