Dolinka Rumanowa to jedno z najbardziej odludnych zakątków słowackich Tatr Wysokich — cicha, surowa i niemal całkowicie wolna od turystów. Jeśli marzysz o miejscu, gdzie możesz poczuć prawdziwą dzikość gór bez tłumów, ta mała dolinka jest właśnie dla Ciebie.

Dolinka stanowi najbardziej wysuniętą na północ odnogę Doliny Złomisk i odgałęzia się od niej na Złomiskiej Równi. Otaczają ją potężne granie: od południa boczna grań Wysokiej z Drachim Szczytem i Szarpanymi Turniami, od północy majestatyczna główna grań Tatr Wysokich z Gankiem, Rumanowym i Żłobistym Szczytem. Krajobraz jest surowy i skalny — wielkie głazy, piargi, trawiaste progi i spokojne stawki tworzą kompozycję rodem z końca świata. W dolince znajdują się Rumanowe Stawy: Rumanowy Staw oraz Wyżni Rumanowy Stawek i Rumanowe Oko. Charakterystyczne jest to, że nie ma tu żadnego stałego potoku — woda pojawia się dopiero na progu kilkadziesiąt metrów powyżej Złomiskiej Równi, gdzie spływa przez rozległe rumowisko wielkich głazów porośniętych trawą.

• Dolinka Rumanowa leży poza siecią znakowanych szlaków turystycznych. Dostęp możliwy jest przez Dolinę Złomisk i Złomiską Równię, jednak wyłącznie dla doświadczonych taterników i alpinistów.

• Dolinka Rumanowa nie posiada żadnego znakowanego szlaku turystycznego — wejście wymaga doświadczenia i umiejętności wspinaczkowych.
• Teren jest objęty ochroną jako część słowackich Tatr Wysokich — obowiązują przepisy TANAP-u.
• Taternicy bywają tu sporadycznie, głównie przy wejściach na Ganek, Rumanowy lub Żłobisty Szczyt, lub wracając ze wspinaczki na Galerii Gankowej przez Wschodnią Rumanową Przełęcz.

Nazwa doliny upamiętnia Jána Rumana Driečnego młodszego — zasłużonego górskiego przewodnika tatrzańskiego, który na zawsze związał swoje imię z tym dzikim i zapominanym zakątkiem gór.