Dolina Długa to jedno z tych miejsc w Tatrach Zachodnich, które kryje się przed wzrokiem zwykłych przechodniów — cicha, zalesiona odnoga Doliny Chochołowskiej, do której nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Właśnie ta niedostępność sprawia, że dolina zachowała swój pierwotny, dziki charakter.

Dolina wije się kręto spod polsko-słowackiego grzbietu granicznego — od Furkaski (1491 m) i Przełęczy pod Furkaską aż po Parzątczak (1486 m) — i przez cały swój bieg pozostaje niemal całkowicie zalesiona. U wylotu kryje się niewielka Długa Polana, której nie widać z głównej drogi w Dolinie Chochołowskiej. Wyżej, na grzbiecie oddzielającym dolinę od Głębowca, leżą polany Przysłop pod Furkaską i Jaworzyna pod Furkaską — dawne tereny halowe, dziś spokojne enklawy pośród lasu. Od strony północnej opada tu żleb Wielki Ciemniak, a dnem doliny płynie okresowy potok. Wiosną i jesienią panuje tu szczególna cisza i klimat nietkniętej przyrody.

Rejon zbudowany jest ze skał osadowych z okresu dolnej jury, a flora doliny należy do najbardziej interesujących w tej części Tatr. Stwierdzono tu występowanie rzadkich w polskich Karpatach gatunków roślin, takich jak przewiercień długolistny, szczwoligorz tatarski, ostrożeń głowacz czy zarzyczka górska.

• Dolina Długa nie jest dostępna dla turystów — wylot doliny znajduje się naprzeciwko polany Huciska w Dolinie Chochołowskiej, po drugiej stronie Chochołowskiego Potoku, jednak wejście jest wyłączone z ruchu turystycznego.

• Dolina Długa jest własnością Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi i znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego.
• Teren jest wyłączony z ruchu turystycznego — wstęp bez specjalnego zezwolenia jest niedozwolony.

Dawniej polany w dolinie wchodziły w skład Hali Jaworzyna pod Furkaską — miejsca, które przez wieki służyło góralskiemu wypasowi. Dziś las powoli odzyskuje to, co niegdyś należało do pasterzy.