Kryta Czuba (1246 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które chowają się przed tłumami — cichy, leśny wierzchołek reglowy w otoczeniu Doliny Chochołowskiej, znany głównie tym, którzy lubią odkrywać miejsca poza utartymi szlakami. Zamiast widokowych grani oferuje coś innego: spokój gęstego lasu i dziki, nieokiełznany charakter zachodnich Tatr.

Szczyt wznosi się na końcu grzbietu odchodzącego od Furkaski w kierunku wschodnim, rozdzielając dwie urocze doliny — Dolinę Krytą oraz Wielkie Koryciska, obie będące odgałęzieniami Doliny Chochołowskiej. Stoki Krytej Czuby pokrywa niemal w całości las, a od południa, nad Doliną Krytą, odsłaniają się nagie wapienne urwiska — jedyne miejsca, gdzie skała wychodzi na wierzch i nadaje krajobrazowi surowy, tatrzański wyraz. Szczyt jest zbudowany ze skał wapiennych, co dobrze widać właśnie w tych skalnych ścianach poniżej wierzchołka.

• Dolina Chochołowska (parking przy wlocie doliny) — brak oznakowanego szlaku na sam wierzchołek; teren poza szlakami, wymagający orientacji w terenie; trudność: wymagająca ze względu na brak znakowania.

• Na Krytą Czubę nie prowadzi żaden oficjalny szlak turystyczny — wejście wymaga doświadczenia w poruszaniu się poza oznakowanymi trasami.
• Dolina Chochołowska leży w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków bez stosownych uprawnień.

Na stokach Krytej Czuby rosną sztucznie nasadzone limby — drzewa, które w Dolinie Chochołowskiej naturalnie nie występują. To mała botaniczna ciekawostka, która przypomina, że tatrzańska przyroda nie zawsze jest w stu procentach 'pierwotna'.