Bobrowiec (1665 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów w Tatrach Zachodnich, które nagradzają wędrowca widokiem absolutnie nieproporcjonalnym do włożonego wysiłku. Samodzielny masyw górujący nad Doliną Chochołowską kusi panoramą Tatr Orawskich i pełnym przekrojem topografii jednej z najpiękniejszych dolin polskich Tatr.
Wierzchołek porośnięty jest niską murawą i kosówką, co sprawia, że widoki rozciągają się we wszystkich kierunkach bez przeszkód. Jak pisał Józef Nyka, 'z pokrytego kosówką wierzchołka roztacza się rzadkiej piękności panorama'. Wschodnia grań kryje zwietrzałe turnie dolomitowo-wapienne, w tym malowniczą grupę Mnichów Chochołowskich. Masyw zbudowany jest z triasowych dolomitów, co przekłada się na bogatą florę roślin wapieniolubnych — rośnie tu między innymi bardzo rzadka w Polsce sosna drzewokosa. Jesienią stoki nabierają złocistych barw, zimą zaś samotny grzbiet pokrywa śnieg, tworząc surowy, alpejski klimat.
Jak dotrzeć na szczytBobrowiec ma ciekawą historię górniczą — w latach 1808–1850 działały tu dwie kopalnie rud żelaza, a do dziś zachowały się ślady dróg zwozowych prowadzących na Bobrowiecką Przełęcz. Sama nazwa szczytu pochodzi od miejscowości Bobrów na Orawie, a pierwsze wzmianki o górze jako pastwisku sięgają już 1615 roku.