Cienka Igła to niewielka, ale charakterystyczna turnia w samym sercu tatrzańskiej grani głównej, ukryta między dwoma znanymi punktami orientacyjnymi - Mięguszowiecką Przełęczą Wyżnią a Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim. To miejsce dla wytrawnych taterników, którzy cenią sobie granie po eksponowanych turniach, a nie tylko zdobywanie głównych wierzchołków.

Turnia leży dokładnie na granicy polsko-słowackiej, otoczona surowym, skalnym krajobrazem typowym dla najwyższych partii Tatr. W bliskim sąsiedztwie znajduje się siostrzana Igła Milówki, od której Cienką Igłę oddziela wąska Szczerbina między Igłami. Widoki stąd są zapierające dech - w jedną stronę rozciąga się dolina po polskiej stronie, w drugą słowackie stoki. Atmosfera tego miejsca to prawdziwa esencja wysokogórskiej wspinaczki - cisza, wiatr i poczucie odosobnienia na skalnej ostrzy.

• Ze Szczerbiny nad Igłami - podejście o trudności II w skali tatrzańskiej, wymaga doświadczenia we wspinaniu terenowym
• Zejście odbywa się poprzez 5-metrowy zjazd na Szczerbinę między Igłami

• Szczyt leży na granicy polsko-słowackiej, dlatego wymagana jest orientacja w terenie i znajomość przepisów obu krajów dotyczących ruchu w grani głównej
• Trasa nie jest oznakowana szlakiem turystycznym - dostępna wyłącznie dla taterników z odpowiednim przygotowaniem wspinaczkowym
• Konieczny osprzęt wspinaczkowy ze względu na zjazd i eksponowany teren

Nazwę Cienka Igła wprowadził do polskiej literatury Władysław Cywiński, a słowacki tatrolog Arno Puškáš w 1981 roku nazwał ją Malá mengusovská ihla, w parze z sąsiednią Igłą Milówki jako Veľká mengusovská ihla.