Tarnawa Wyżna to jedno z tych miejsc w Bieszczadach, które mówi do ciebie ciszą. Dawna wieś nad Sanem, dziś niemal nieistniejąca, przyciąga wędrowców szukających autentycznego, nieujarzmionego krajobrazu oraz śladów historii, które kryją się wśród traw i lasów.

Okolica należy do najdzikszych zakątków polskich Bieszczadów — szerokie doliny, buczyny na stokach, meandrujący San i widoki na pasma graniczne tworzą niepowtarzalny klimat. Wiosną łąki pokrywają się kwiatami, latem zieleń jest soczysta i gęsta, a jesień przynosi spektakularne barwy buczyn. Zimą okolica pogrąża się w głębokiej ciszy — idealne miejsce dla tych, którzy szukają ucieczki od zgiełku.

• Od strony Lutowisk — droga wzdłuż Sanu prowadzi w kierunku granicy, wieś leży w pobliżu rzeki; trasa spokojna, polecana na rowerze lub pieszo, trudność: łatwa.
• Z Zatwarnica można dotrzeć doliną Sanu — trasa malownicza, dla osób lubiących spokojne wędrówki, trudność: łatwa do umiarkowanej.

Tarnawa Wyżna ma też swoją historię, która nieodłącznie towarzyszy każdej wizycie. Wieś założona w 1537 roku nad Sanem przeżyła burzliwe wieki — od monarchii austro-węgierskiej, przez walki z okresu I wojny światowej na początku 1915 roku, po powojenne wysiedlenia, które opustoszyły te tereny w latach 1944–1951. Kiedyś mieszkało tu blisko 900 osób, dziś to niemal wymarłe miejsce.

Prawdziwą ciekawostką jest to, że miejscowa fabryka przed wojną produkowała elementy mebli z drewna bukowego, eksportowane aż do Belgii, Francji i Holandii — ślad dawnej świetności tej zapomnianej wioski w sercu Bieszczadów.