Halicz (1333 m n.p.m.) to trzeci co do wysokości szczyt polskich Bieszczadów i całych Bieszczadów Zachodnich — a zarazem jeden z najbardziej widokowych. Rozległa połonina na szczycie, skalne wychodnie i trójkątna sylwetka wznosząca się ponad doliną Wołosatki sprawiają, że Halicz robi wrażenie już z daleka i nie zawodzi, gdy stanie się na nim.

Ze szczytu rozciąga się dookolna panorama, która przy dobrej widoczności sięga ukraińskich Bieszczadów — widać Połoninę Bukowską z Kińczykiem Bukowskim, Połoninę Równą, Starostynę, Pikuj, Czorną Repę, a nawet odległe szczyty Popadii i Wielkiej Sywuli w Gorganach. W dole pięknie prezentuje się dolina Wołosatki, a na horyzoncie górna część doliny Sanu z kierunkiem na Przełęcz Użocką. Jesienią połoniny Halicza płoną barwami traw i borówek — to jeden z najpiękniejszych widoków w całych Karpatach.

• Wołosate — szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki) przez Rozsypaniec, ok. 3 h 35 min w górę, szlak umiarkowany
• Przełęcz pod Tarnicą — szlak czerwony, ok. 1 h 35 min w górę, szlak umiarkowany

• Halicz leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym — obowiązuje bilet wstępu.
• Zejście z oznakowanych szlaków jest zabronione — połoniny są strefą ochrony ścisłej.
• Na szczycie brak schroniska; najbliższe zaplecze noclegowe w Ustrzykach Górnych i Wołosatem.
• Szlak czerwony przez Rozsypaniec to fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego — odcinek popularny, ale dość długi; wyjście z Wołosatego wymaga dobrego planowania dnia.

5 sierpnia 1953 roku na Haliczu stanął ks. dr Karol Wojtyła, wędrując z Ustrzyk Górnych. Na połoninach tego szczytu rośnie endemiczny wilczomlecz karpacki, a miejsce typowej dla wysokich gór kosówki zajmuje tutaj olsza kosa — botaniczna osobliwość Bieszczadów.