Rozsypaniec (1280 m) to jeden z tych bieszczadzkich szczytów, które kuszą nie tyle wysokością, co niezwykłym charakterem — połoninami rozciągającymi się aż po horyzont i skałkami rozrzuconymi po zboczach, od których wziął swoją nazwę. To prawdziwy skarb dla miłośników panoramicznych widoków, leżący na granicznym grzbiecie Karpat, tuż przy ukraińskiej granicy.

Stoki Rozsypańca od wysokości 1100–1200 m porastają rozległe połoniny, dzięki czemu ze szczytu roztaczają się wspaniałe widoki — na grupę Tarnicy po polskiej stronie, na graniczny Kińczyk Bukowski oraz na liczne pasma ukraińskich Bieszczadów, aż po najwyższy w tych stronach Pikuj (1405 m). Charakterystyczne, jakby rozsypane po zboczach skałki nadają temu miejscu surowy, dziki klimat. Latem to raj dla miłośników długich, otwartych traws i wiatru we włosach, jesienią połoniny mienią się złotem i rudością, a zimą trasa wymaga już doświadczenia i odpowiedniego przygotowania.

Jak dotrzeć na szczyt

• Z Wołosatego — Główny Szlak Beskidzki, ok. 2.50 h (zejście ok. 2.05 h), trasa umiarkowanie wymagająca
• Z Halicza — ok. 0.15 h (w drugą stronę ok. 0.20 h), krótkie i łatwe dojście grzbietem
• Z Przełęczy pod Tarnicą — ok. 1.50 h (powrót ok. 1.25 h)

Praktyczne informacje

• Szczyt leży na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego, tuż przy granicy z Ukrainą — należy poruszać się wyłącznie wyznaczonymi szlakami
• Na południowo-zachodnim stoku biegnie dawna droga z Wołosatego na Przełęcz Bukowską, wyłączona z ruchu kołowego, obecnie stanowiąca fragment szlaku turystycznego

Nazwa Rozsypańca nie jest przypadkowa — wzięła się od charakterystycznych skałek, jakby rozsypanych po całym zboczu, które od razu rzucają się w oczy każdemu wędrowcowi zmierzającemu tym grzbietem.