Zawory (1 879 m n.p.m.) to wysokogórska przełęcz ukryta w sercu Tatr, łącząca dwie z najbardziej dzikich i malowniczych dolin słowackich Tatr — Dolinę Cichą i Dolinę Koprowy. To miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej górskiej ciszy z dala od tłumów.

Przełęcz leży na granicy Tatr Wschodnich i Zachodnich, między szczytem Hładki (Hladký štít) a Cichym Wierchem (Tichý vrch). Krajobraz jest tu surowy i majestatyczny — rozległe hale, skaliste grzbiety i długie, głęboko wcięte doliny rozciągające się po obu stronach siodła. Wiosną śniegi zalegają tu wyjątkowo długo, latem panuje kojąca cisza, a jesienią kolory kosodrzewiny i traw tworzą niepowtarzalny widok. Atmosfera miejsca jest odległa od cywilizacji — to Zawory w pełnym tego słowa znaczeniu.

• Z Podbanskiego i Trzech Źródełek — szlak czerwony, następnie niebieski do wylotu Doliny Koprowej, dalej zielony przez Dolinę Kobylią aż po przełęcz; trasa długa, mniej wymagająca technicznie.
• Z Doliny Cichej — szlak żółty, a przy Liptowskim Szałasie (Liptovský košiar) połączenie z czerwonym prowadzącym na przełęcz; trasa również długa, ale łagodna.

• Przełęcz leży w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązują standardowe zasady poruszania się po parkowych szlakach.
• Obie doliny (Cicha i Koprowa) są narodowymi rezerwatami przyrody — zejście ze szlaków jest zabronione.
• Najlepszy sezon: lipiec–wrzesień. Trasy są bardzo długie, warto wyjść wcześnie rano.

Ciekawostka: oryginalna słowacka nazwa tego miejsca brzmiała 'Priehyba', a znaczenie dzisiejszej nazwy 'Závory' nie jest do końca wyjaśnione — prawdopodobnie nawiązuje do zamknięcia, 'zagrodzenia' końca doliny.