Wyżnia Liptowska Ławka to niewielka przełęcz w głównej grani Tatr, ukryta w masywie Szpiglasowego Wierchu, dokładnie na granicy polsko-słowackiej. To miejsce dla tych, którzy szukają dzikich, rzadko odwiedzanych zakątków tatrzańskiej grani, gdzie cisza i surowy krajobraz są nagrodą za trud dotarcia.

Przełęcz leży na wysokości około 2055 m, między głównym wierzchołkiem Szpiglasowego Wierchu a Wyżnim Kosturem w grani Liptowskich Murów. Po polskiej stronie skalisto-trawiaste zbocza opadają do Szpiglasowej Kotlinki w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, po słowackiej – trawiaste stoki schodzą do Doliny Ciemnosmreczyńskiej. Krajobraz ma charakter surowy i wysokogórski, latem ożywiony zieleniom traw i skalnych rumowisk, zimą całkowicie odmienny – biały, wymagający i niebezpieczny dla nieprzygotowanych turystów. To miejsce dla doświadczonych wędrowców, poza znakowanymi szlakami, wymagające dobrej orientacji w terenie.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Przez Szpiglasową Kotlinkę – żółty szlak prowadzący na Szpiglasową Przełęcz (Szpiglasowe Perci), dalej trasa poza szlakiem, wymagająca doświadczenia wysokogórskiego, czas zależny od kondycji, poziom trudności: wymagający

Sama przełęcz nie posiada wytyczonego szlaku turystycznego – dostęp do niej wiąże się z wędrówką po grani, dostępną głównie dla taterników. Pierwsze przejście grani od Czarnej Ławki do Wyżniej Liptowskiej Ławki odnotowano w 1905 roku, a pierwsze przejście zimowe – w 1925 roku, co świadczy o długiej historii eksploracji tego zakątka Tatr.