Przełęcz Wołowiecka (974 m n.p.m.), znana też jako Przełęcz Beskidzka, to jedno z tych miejsc w Ukraińskich Karpatach, gdzie historia i krajobraz splatają się w wyjątkowy sposób. Leży na granicy obwodów lwowskiego i zakarpackiego, rozdzielając dorzecza rzek Opir i Wycza. To przełęcz skromna, ale autentyczna — bez tłumów, za to z prawdziwym duchem Beskidów.

Teren przełęczy jest słabo zalesiony, dominują wtórne łąki, które latem mienią się zielenią, a jesienią złotem. Południowe zbocze opada stromo ku Zakarpaciu, północne łagodniej schodzi w stronę Lwowszczyzny. Atmosfera jest tu cicha i nieco dzika — dookoła piaskowce i łupki, widoki na falujące grzbiety karpackie, a w tle słychać niekiedy szum pociągu wjeżdżającego do słynnego Tunelu Beskidzkiego.

• Wioska Oporec (strona północna) — droga gruntowa, trudno przejezdna, podejście piesze zalecane, poziom trudności: umiarkowany
• Wioska Skotarśke (strona południowa) — alternatywne podejście od strony Zakarpacia, teren stromy, poziom trudności: wymagający

• Brak utwardzonej drogi dojazdowej — dojazd samochodem niemożliwy, wymagana piesza wędrówka
• Najlepszy czas na wizytę: lato i wczesna jesień, kiedy łąki są najbardziej kolorowe
• Brak infrastruktury turystycznej na przełęczy — zabrać prowiant i wodę

Przez przełęcz przebiega linia kolejowa Mukaczewo–Stryj–Lwów, a pociągi pokonują tutaj słynny Tunel Beskidzki o długości 1750 m — jeden z charakterystycznych punktów tej trasy kolejowej w Karpatach.