Płaj (1323 m n.p.m.) to otwarta, pozbawiona lasu wierzchowina w masywie Połoniny Borżawa na Ukraińskich Karpatach — miejsce, które łączy surowy górski krajobraz z zaskakująco bogatą historią. To nie tylko punkt widokowy, ale i żywy świadek wydarzeń od czasów Austro-Węgier po czasy dysydentów sowieckich.

Szczyt jest niezalesionym grzbietem, skąd rozciąga się panorama na sąsiednie szczyty: Temnatyk (1574 m) na północnym zachodzie i Wielki Werch (1598 m) na południowym wschodzie. Stoki — zwłaszcza wschodnie — są strome, natomiast podnóża porośnięte gęstym lasem. Na połoninie panuje typowy klimat górski: latem rozległe zielone hale, zimą śnieżna, wietrzna biel. Na wierzchołku znajdziesz czynną stację meteorologiczną działającą od 1968 roku, kilka budowli (część opuszczonych) oraz instalacje radiokomunikacyjne.

• Wołowiec (najbliższe miasteczko, ok. 5 km) — podejście doliną lub grzbietem połoniny, trudność umiarkowana. Wołowiec leży przy linii kolejowej Lwów–Budapeszt, co ułatwia dojazd.
• Wieś Huklywyj — alternatywne podejście od południa, trudność umiarkowana.

• Na szczycie działa całoroczna stacja meteorologiczna — budynki są zamieszkałe i nieprzeznaczone dla turystów.
• Jedyna czynna owczarnia na połoninie należy do mieszkańca wsi Huklywyj — możliwy kontakt z lokalnym pasterzem.
• Ruiny dawnej 'Starej Serowarni' z czasów austro-węgierskich są dostępne do obejrzenia, lecz budynek jest mocno zniszczony.
• Na szczycie stoi pamiątkowy znak upamiętniający Wiaczesława Czornowołę, dysydenta, który pracował tu jako obserwator meteorologiczny w latach 1969–1970.

Nazwa 'płaj' pochodzi z języka rumuńsko-wołoskiego, wywodząc się z łacińskiego 'plano' ('równo') i oznacza w całych Karpatach 'górską drogę' — co pięknie oddaje charakter tego miejsca: szlak, którym chodzili przodkowie i pójdą kolejne pokolenia.