Pikuj (1408 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Grzbietu Wododielnego — przedłużenia zachodnich Beskidów na pograniczu obwodów lwowskiego i zakarpackiego. To góra, która w swoim charakterze łączy gęste bukowo-jodłowe lasy, subalpejskie hale i malownicze skalne urwiska, a widoki z wierzchołka biją na głowę każdy inny punkt tego pasma.

Ze szczytu roztacza się panorama szersza niż z jakiegokolwiek innego wzniesienia Grzbietu Wododielnego. Strome, skaliste urwiska i niewielkie kuesty ozdabiają wierzchołek, a górna granica lasu przebiega tu już na wysokości 1200–1250 m — dzięki czemu na krótkim odcinku trasy można przejść przez kilka pięter roślinności. Na szczycie rosną rzadkie gatunki roślin charakterystyczne dla piętra subalpejskiego.

• Z Libochory — lokalny lesnicy oferują za opłatą podwózkę do przełęczy Ruska Put (ok. 1200 m n.p.m.), a stamtąd 8 km dobrze wydeptaną ścieżką na szczyt; odcinek Libochora–przełęcz liczy nieco ponad 3 km, ale jest stromy.
• Ze wsi Krywka, Bilasowycja lub Husne — dojazd autobusem, następnie dalsza droga pieszo.
• Ze stacji kolejowej Sianki — popularny wariant wśród turystów przyjeżdżających ze Lwowa pociągiem podmiejskim.

• Na szczycie stoi czterometrowy kamienny obelisk z 1935 roku oraz tablica upamiętniająca wizytę Iwana Franki w 1883 roku.
• W pobliżu wierzchołka znajduje się zakaznik krajobrazowy i botaniczny Pikuj — teren objęty ochroną przyrody.
• Przełęcz Ruska Put to neolityczny szlak handlowy — stoi tu krzyż z napisem 'Ruska Put', a w terenie widoczne są dawne słupy graniczne polsko-czechosłowackiej granicy.

Lokalna ciekawostka: Bojkowie z pobliskiej Bilasowycji wyrabiają wyjątkowy, bardzo słony ser zwany 'jadkim syrem' — zbyt ostry do jedzenia solo, ale jako przyprawa do pieczonej niesłonej ziemniaczanki nie ma sobie równych.