Bieszczady Wschodnie to dzika, mało znana część Karpat, która kryje w sobie prawdziwe oblicze górskiej Ukrainy. Tu cywilizacja ustępuje miejsca rozległym buczynom, mglistym grzbietom i ciszy, której nie znajdziesz w popularniejszych pasmach. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają autentycznego kontaktu z naturą z dala od tłumów.

Pasmo rozciąga się od Przełęczy Użockiej na zachodzie po Przełęcz Wyszkowską na wschodzie, obejmując dwa wyraźne grzbiety: Beskidy Skolskie na północy oraz Grzbiet Wierchowiński, główne pasmo wododziałowe, na południu. Krajobraz jest tu gęsty i surowy — lasy bukowo-jodłowe pokrywają stoki niemal po same wierzchołki, a po długim podejściu nagradza cię widok na falujące, zielone morze wzgórz sięgające horyzontu. Wiosną ryczą tu potoki, latem zieleń jest nieprawdopodobnie intensywna, a jesienią barwy bukowego lasu zapierają dech w piersiach.

• Pikuj (1408 m n.p.m.) — najwyższy szczyt całych Bieszczadów, obowiązkowy cel każdego wędrowca w tym rejonie.
• Beskidy Skolskie — północna część pasma z malowniczymi wsiami i dostępnymi szlakami.
• Grzbiet Wierchowiński — główny dział wodny, oferujący długie, spokojne wędrówki granią.
• Przełęcz Użocka (853 m n.p.m.) — historyczna przełęcz z pozostałościami fortyfikacji z I wojny światowej.

• Najlepsza pora: czerwiec–wrzesień — szlaki są przejezdne, pogoda sprzyja, a we wrześniu zaczyna się złota jesień.
• Baza wypadowa: Skole, Turka — niewielkie ukraińskie miasta z zapleczem noclegowym.
• Trudność szlaków: umiarkowana do wymagającej — szlaki są słabiej oznakowane niż w polskich Bieszczadach, warto zabrać mapę offline.
• Dojazd: samochodem przez przejście graniczne w Krościenku lub Medyce, dalej drogą przez Sambor lub Stryj; możliwy dojazd busem z Lwowa do Skolego.

Pikuj jest najwyższym szczytem całego łańcucha Bieszczadów — wyższym nawet od polskiej Tarnicy — a mimo to wciąż pozostaje odkryciem zarezerwowanym dla nielicznych. To właśnie ta anonimowość jest jego największym skarbem.