Werchowiński Grzbiet Wododziałowy to jeden z najbardziej malowniczych grzbietów Wschodnich Beskidów, rozciągający się na pograniczu obwodów zakarpackiego i lwowskiego w Ukraińskich Karpatach. Biegnie od źródeł Użu i Sanu aż po górny bieg Riki — od Przełęczy Użockiej do Przełęczy Toruńskiej — i kryje w sobie wszystko, czego szukasz w górskiej wędrówce: rozległe połoniny, gęste lasy i ciszę, której coraz trudniej szukać gdzie indziej.
Grzbiet ma wyraźnie asymetryczny charakter: południowe stoki są strome i urwiste, podczas gdy północne opadają łagodnie, zapraszając do spokojnego marszu. Do wysokości 1200–1250 m panują tu świerkowo-bukowe lasy, a powyżej roztaczają się otwarte połoniny — takie jak Bukowecka Połonina — pokryte bielicą i borówczyskami oraz kępami zarośli. Wiosną połoniny zielenią się intensywnie, latem oferują panoramiczne widoki w stronę Tatr i dalszych pasm, jesienią zaś lasy płoną złotem i czerwienią. Wzdłuż grzbietu przebiega główny dział wodny Karpat, skąd biorą początek rzeki Łatoryca, Stryj i Rika — stoisz więc dosłownie na linii, która rozdziela dwa światy hydrologiczne kontynentu.
Jak dotrzeć na grzbietCiekawostką jest fakt, że przez sam grzbiet przebiega jeden z najdawniej uczęszczanych karpackich szlaków handlowych — przełęcz Ruska Put' była używana przez kupców i pasterzy przez stulecia, zanim stała się szlakiem turystycznym.
Źródło: Wikipedia (licencja CC BY-SA 4.0)