Stij to najwyższy szczyt masywu Połoniny Borżawa, wznoszący się na 1681 m n.p.m. w ukraińskich Karpatach Zakarpacia. To miejsce, gdzie pradawne buczyny spotykają się z otwartymi połoninami, a cisza górskich łąk nagradza każdego, kto zdecyduje się tu dotrzeć.

Zachodnie stoki Stija są strome i porośnięte pierwotnymi lasami bukowymi z domieszką świerka i jodły — prawdziwa dzicz, która robi ogromne wrażenie. Wyżej lasy ustępują rozległym borówczyskom, a szczyt otwiera się na panoramę połonin. Południowe i wschodnie zbocza są łagodniejsze, pokryte halami i łąkami — idealne na spokojny spacer z widokiem. Północne stoki opadają stromymi skalistymi urwiskami, gdzie rośnie kilka rzadkich gatunków z Czerwonej Księgi Ukrainy, m.in. sosna limbowa i dzięcielnik karpacki. Na północnych zboczach zachował się kocioł polodowcowego pochodzenia — pamiątka po epoce lodowcowej.

Na zachodnim stoku działa rezerwat przyrody Rosisznyj, chroniący tutejsze pralasy.

• Ze wsi w dolinie po zachodniej stronie masywu — szlak przez buczyny i borówczyska, trudność: umiarkowana do wymagającej (strome zachodnie zbocze).
• Od południa lub wschodu — łagodniejsze podejście przez połoniny, trudność: łatwa do umiarkowanej.

• Na szczycie do niedawna stały pozostałości radzieckiej stacji radiolokacyjnej — dziś już zdemontowanej.
• Szczyt leży na terenie Zakarpacia (Ukraina) — wymagana jest ukraińska wiza lub dokument uprawniający do wjazdu.
• Rezerwat Rosisznyj na zachodnich stokach może wymagać specjalnych zezwoleń na wejście.

Warto wiedzieć, że w czasach sowieckich na szczycie Stija działała wojskowa stacja radarowa — dziś nie ma po niej śladu, ale ta historia nadaje miejscu wyjątkowy, nieco tajemniczy klimat.