Przełęcz nad Wrotami to jedno z tych miejsc w Tatrach, które doceniają przede wszystkim doświadczeni grantowcy i taternicy — surowe, odległe od tłumów i pełne dzikiego charakteru. Leży w głównej grani Tatr, pomiędzy Turniczką Chałubińskiego a Ciemnosmreczyńską Turnią, na wysokości około 2055 m.

To miejsce o wyjątkowo dzikim charakterze — z jednej strony opada żleb do Doliny Ciemnosmreczyńskiej, z drugiej trawiasto-skalista ściana schodzi do Doliny za Mnichem. Widoki obejmują skaliste turnie grani głównej i głębokie, odludne doliny otulające przełęcz z obu stron. Latem teren jest wymagający i częściowo porośnięty trawą, zimą przybiera zupełnie inny, groźniejszy charakter, wymagający dużego doświadczenia wysokogórskiego.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Przełęcz nie jest dostępna znakowanymi szlakami turystycznymi — dostęp mają jedynie osoby poruszające się granią lub doświadczeni taternicy poruszający się poza szlakami, w ramach turystyki wysokogórskiej.

Historia tego miejsca sięga 1936 roku, kiedy Jan Alfred Szczepański dokonał pierwszego wejścia na przełęcz od strony Doliny za Mnichem. Zimowe przejście powtórzyli Tadeusz Orłowski i Maciej Zajączkowski w 1937 roku — do tego czasu przełęcz odwiedzano głównie przy przechodzeniu grani.