Przełączka pod Zadnim Mnichem to wąska i głęboka szczerbina w głównej grani Tatr, ukryta między dwoma wyrazistymi szczytami - Zadnim Mnichem i Cubryną. To miejsce dla wytrawnych taterników, nie zwykłych turystów, bo prowadzą tu wyłącznie drogi wspinaczkowe, a nie szlaki znakowane.

Otoczenie przełączki robi ogromne wrażenie - z obu stron opadają pionowe, skalne uskoki, a widoki obejmują Dolinę za Mnichem i Dolinę Ciemnosmreczyńską po stronie słowackiej. Latem to surowe, kamieniste otoczenie pełne rzadkich górskich roślin, zimą zaś miejsce wymagające dużej ostrożności ze względu na zagrożenie lawinowe, szczególnie w obrębie Wielkiej Galerii Cubryńskiej.

• Z Zadniego Mnichowego Piargu - droga wspinaczkowa, ok. 10 min, trudność 0 (dla taterników)
• Z Zadniej Galerii Cubryńskiej - droga wspinaczkowa, ok. 10 min, trudność 0
• Z Doliny Piarżystej - droga wspinaczkowa, ok. 30 min, trudność 0

• Brak szlaków turystycznych - dostęp tylko dla taterników poprzez drogi wspinaczkowe
• 50-metrowy uskok w grani Zadniego Mnicha to jeden z najtrudniejszych punktów całej głównej grani Tatr (VI stopień UIAA), przy zejściu niezbędna jest asekuracja liną
• W rejonie występują bardzo rzadkie w Polsce rośliny - wiechlina tatrzańska i warzucha tatrzańska

To jedno z tych miejsc w Tatrach, gdzie historia wspinaczki splata się z dziką przyrodą - pierwsze odnotowane przejście latem miało miejsce już około 1894 roku, a zimowe zdobycie w 1926 roku wciąż budzi respekt wśród taterników.