Pośrednie Walentkowe Wrótka to niewielkie, ale charakterystyczne wcięcie w Walentkowej Grani, jednej z tych bardziej odludnych partii Tatr Wysokich, które omijają masowe szlaki turystyczne. To miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej wysokogórskiej dziczy, ciszy i widoków niezmienionych przez tłumy.

Przełączka leży na wysokości 2104 m, pomiędzy Pośrednią a Wyżnią Walentkową Czubą. Otoczenie jest surowe i skaliste - z jednej strony stoki opadają ścianą do Zadniego Stawu w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, podsypaną u podstawy piargami, z drugiej skaliste stoki wschodnie schodzą do kotła Kamienne w Dolinie Walentkowej. To typowy tatrzański krajobraz najwyższych partii - poszarpane granie, urwiska i kotły polodowcowe. Latem można tu spotkać ciszę i samotność rzadko dostępną w bardziej popularnych zakątkach Tatr, zimą warunki są wymagające i wysokogórskie, wymagające doświadczenia i odpowiedniego przygotowania.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Dolina Pięciu Stawów Polskich - podejście graniowe, wymagające, teren dla doświadczonych taterników
• Dolina Walentkowa - podejście od strony słowackiej, również wymagające i mało uczęszczane

Pierwszego znanego przejścia całą Walentkową Granią dokonali latem 1907 roku Tadeusz Grabowski i Adam Staniszewski, a zimą - w 1927 roku Edúard Ganoczi i István Zamkovszky. Nazwa 'wrótka' to typowe dla tatrologii określenie niewielkiej, ale wyraźnie wciętej przełączki w grani lub skalnym żebrze.