Pośrednie Szpiglasowe Wrótka to niewielka, ostro wcięta przełęcz w Szpiglasowej Grani, ukryta pomiędzy Szpiglasową Czubą a Szpiglasowym Zębem, na wysokości około 2110 m. To miejsce dla wytrawnych znawców Tatr Wysokich, nie dla przypadkowych turystów – dziś przełęcz i cała otaczająca ją grań są wyłączone z ruchu turystycznego i taternickiego.

V-kształtna szczerbina robi wrażenie swoją surowością – strome, w górnej części płytowe zacięcie opada w stronę polskiej Dolinki za Mnichem, a po stronie słowackiej stoki kończą się kilkumetrową płytową ścianą z charakterystycznym skośnym pęknięciem. To krajobraz dla wyobraźni – granitowe granie, cisza wysokogórska i poczucie odosobnienia, jakiego trudno szukać w bardziej uczęszczanych partiach Tatr.

Przez grań przebiega granica polsko-słowacka, co dodaje temu miejscu dodatkowego, symbolicznego wymiaru – to punkt, gdzie dwa kraje stykają się wśród skał.

• Obecnie brak legalnego dostępu turystycznego – obszar Szpiglasowej Grani i jej ścian jest wyłączony z uprawiania turystyki i taternictwa.
• Historycznie dostępne wyłącznie dla taterników drogami wspinaczkowymi, m.in. kominem i zacięciem od strony Dolinki za Mnichem.

• Pierwsze letnie wejście: Andrzej Byczkowski i Halina Cieplińska, 20 września 1968 r.
• Pierwsze wejście zimowe: Władysław Cywiński, 27 kwietnia 1993 r. (trudność IV+ w skali tatrzańskiej).

Nazwa miejsca zmieniała się na przestrzeni lat – Krzysztof Łoziński w 1989 r. opisywał ją jako Zachodnią Szczerbinę z Igłą, znaną też jako Zachodnią Dziurawą Przełączkę.