Niżnie Walentkowe Wrótka to mało wybitne, ale interesujące wcięcie w Walentkowej Grani, wysoko w Tatrach Wysokich. To miejsce dla doświadczonych taterników, którzy szukają dzikich, rzadko odwiedzanych zakątków grani, z dala od tłumów na popularnych szlakach.

Przełączka leży pomiędzy Małą Walentkową Czubą a Pośrednią Walentkową Czubą, w otoczeniu surowego, skalnego krajobrazu typowego dla najwyższych partii Tatr. Stoki południowo-wschodnie opadają ścianą do Zadniego Stawu w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, a u podnóża ściana podsypana jest piargami. Wschodnie stoki, równie skaliste, schodzą do kotła Kamienne w Dolinie Walentkowej. Atmosfera tego miejsca jest surowa i pełna ciszy - to prawdziwa wysokogórska głusza, gdzie widoki obejmują poszarpane granie i doliny po obu stronach masywu.

Niżnie Walentkowe Wrótka nie znajdują się na oznakowanych szlakach turystycznych - dostęp do nich wymaga doświadczenia we wspinaczce i turystyce wysokogórskiej, a przejście Walentkową Granią to zadanie dla zaawansowanych. Nie jest to miejsce dla przypadkowych turystów.

Nazwa 'wrótka' to typowe dla tatrologii określenie niewielkiej, ale wyraźnie wciętej przełączki w grani lub skalnym żebrze. Pierwsze znane przejście Walentkową Granią odnotowano latem 1907 roku, a zimowe przejście miało miejsce w 1927 roku.