Mięguszowiecki Przechód to wąska szczerbinka skalna ukryta wysoko w głównej grani Tatr, między Mięguszowieckim Szczytem a Mięguszowiecką Turniczką. To miejsce dla wytrawnych taterników, którzy cenią sobie surowy klimat wysokogórskich przełęczy z dala od tłumów.

Znajdziesz się tu na granicy polsko-słowackiej, w otoczeniu strzelistych turni i stromych ścian. Widoki stąd są dzikie i monumentalne - w dół, w stronę Wielkiej Galerii Cubryńskiej, opada stroma Rynna Szulakiewicza, a nieco niżej można dostrzec charakterystyczny Zachód Janczewskiego. Na przeciwną stronę, ku Dolinie Hińczowej, spływa wąski żlebek. Latem skały nagrzewają się od słońca, a powietrze wypełnia cisza przerywana jedynie szumem wiatru; zimą i wczesną wiosną przełęcz bywa zawiana i wymaga doświadczenia oraz odpowiedniego sprzętu.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Z Hińczowej Przełęczy - łatwa droga wspinaczkowa, dla osób z doświadczeniem w terenie skalnym
• Alternatywnie kilka trudniejszych dróg ścianowych prowadzących bezpośrednio na Mięguszowiecki Szczyt

Praktyczne informacje

• Miejsce wymaga umiejętności wspinaczkowych - to nie jest szlak turystyczny w klasycznym rozumieniu
• Teren znajduje się na granicy polsko-słowackiej w Tatrach Wysokich
• Warto zaplanować wejście z doświadczonym partnerem i odpowiednim sprzętem asekuracyjnym

Nazwę temu miejscu nadał Władysław Cywiński, wybitny znawca i kronikarz tatrzańskich szczytów i przełęczy - to właśnie dzięki takim jak on wiele zakątków Tatr Wysokich doczekało się swoich nazw i opisów.