Koprowicka Przełęcz Wyżnia to szerokie, trawiaste siodło w grani Liptowskich Kop, wciśnięte pomiędzy Zadni Goły Wierch Liptowski a Skrajny Goły Wierch Liptowski. To miejsce dla tych, którzy cenią rozległe, otwarte przestrzenie wysokogórskich hal bardziej niż skalne granie i ekspozycje.

Charakter tej przełęczy jest łagodny i pastwiskowy - kopulaste, trawiaste szczyty Kop Liptowskich dawniej służyły za letnie pastwiska dla mieszkańców wsi Wychodna i Kokawa Liptowska. Dziś teren ten objęty jest ścisłą ochroną Tatrzańskiego Parku Narodowego i wstęp jest zabroniony, jednak sama przełęcz i jej otoczenie robią wrażenie skalą - w stronę Doliny Koprowej opadają stąd trawiaste depresje, które niżej zwężają się w wąskie żleby, znane z potężnych, zimowych lawin. To właśnie tutaj w marcu 1956 roku zeszła lawina o objętości 210 tysięcy metrów sześciennych, niszcząc las na obszarze 400 na 400 metrów. Ku zachodowi łagodne stoki przełęczy schodzą do Koprowickiego Kotła, najwyższej części Doliny Koprowicy.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Teren objęty ochroną ścisłą Tatrzańskiego Parku Narodowego - wstęp zabroniony od 1949 roku.
• Okolicę przecinają jedynie szlaki gospodarcze: Leśna Obwodnica i Wschodnia Obwodnica, niedostępne dla turystów.

Koprowicka Przełęcz Wyżnia pozostaje dziś symbolem dzikiej, niedostępnej przyrody Tatr - miejscem, które można podziwiać jedynie z daleka, wyobrażając sobie skalę lawin schodzących tu każdej zimy.