Czarna Ławka to przełęcz na wysokości 1968 m n.p.m. w grani głównej Tatr Wysokich, leżąca dokładnie na granicy polsko-słowackiej. To miejsce, gdzie dwa światy tatrzańskie spotykają się w jednym punkcie — po północnej stronie rozciąga się Dolina Pięciu Stawów Polskich z Czarnym Stawem, a po południowej malownicza Dolina Koprowa. Jeśli szukasz przełęczy z charakterem i widokami, które zostają w pamięci, Czarna Ławka nie zawiedzie.

Krajobraz wokół przełęczy jest typowo wysokogórski — trawiasto-piarżyste stoki, surowe skały graniowe i otwarte panoramy w obu kierunkach. Na północnych zboczach można dostrzec charakterystyczną poziomą półkę skalną, od której pochodzi tatrzańska nazwa 'ławka'. Wiosną okolica jest jeszcze częściowo ośnieżona i wymagająca, latem oferuje klasyczną tatrzańską wędrówkę po grani, a jesienią barwy dolin po obu stronach zachwycają złotymi odcieniami kosodrzewiny i traw. Atmosfera tej przełęczy jest dzika i nieturystyczna — rzadko spotkasz tu tłumy.

• Dolina Pięciu Stawów Polskich (schronisko) — szlak w kierunku Czarnego Stawu i dalej granią, czas przejścia orientacyjny, trudność: umiarkowana do wymagającej
• Od strony słowackiej — Dolina Ciemnosmreczyńska (odnoga Doliny Koprowej) — podejście trawiasto-piarżystymi stokami południowymi, trudność: umiarkowana

• Przełęcz leży na granicy państwowej — wymagany jest ważny dokument tożsamości przy ewentualnym przekraczaniu granicy
• Najlepszy czas na wizytę: lipiec–wrzesień, gdy szlaki są wolne od śniegu
• Warunki pogodowe w grani mogą zmieniać się bardzo szybko — warto mieć przy sobie warstwę przeciwdeszczową

Już w 1792 roku tędy mógł wędrować Baltazar Hacquet — jeden z pionierów tatrzańskiej turystyki. To nieoficjalne przejście górali między dolinami ma więc historię starszą niż niejeden szlak znakowany, co nadaje tej przełęczy wyjątkowego, autentycznego charakteru.