Zmarzły Staw Gąsienicowy to jedno z najbardziej dzikich i sugestywnych jeziorek w Tatrach. Ukryty na wysokości 1788 m n.p.m. w skalnym kotle pod ścianą Małego Koziego Wierchu, sprawia wrażenie miejsca, gdzie czas się zatrzymał. Już w 1865 roku pisarz Michał Bałucki nazwał to miejsce 'może najdzikszą ustronią w Tatrach'.

Jeziorko jest niewielkie — zaledwie 77 m długości i 50 m szerokości — ale robi ogromne wrażenie. Otoczone skalnymi ścianami, przez większą część roku pozostaje skute lodem, a topi się dopiero w czerwcu lub lipcu. We wrześniu znów zamarza, niekiedy aż do samego dna. Latem woda ma intensywny, ciemny kolor, a cisza wokół jest niemal namacalna. To miejsce inspirowało malarzy, m.in. Wojciecha Gersona i Stanisława Witkiewicza, oraz poetów. Jesienią, gdy staw dopiero zaczyna zamarzać, a pierwsze śniegi pokrywają otaczające granie, krajobraz nabiera wyjątkowej, surowej urody.

• Z rozdroża szlaków powyżej Czarnego Stawu Gąsienicowego — szlak na Kozią Przełęcz, czas przejścia ok. 1 h (w dół ok. 50 min), trudność: umiarkowana.

• Staw jest dostępny sezonowo — szlak może być nieprzejezdny poza sezonem letnim ze względu na śnieg i lód.
• W okolicy stawu rośnie saussurea wielkogłowa oraz turzyca tęga — rzadkie i chronione rośliny. Trzymaj się szlaku i nie niszcz roślinności.
• Powyżej stawu, w pobliżu szlaku na Kozią Przełęcz, znajdują się koleby — tradycyjne schronienia pasterskie.

Wody Zmarzłego Stawu spływają małym potokiem do Czarnego Stawu Gąsienicowego — to urokliwe połączenie dwóch zupełnie różnych charakterem jezior warto pokonać w całości.