Zadni Staw Polski to jedno z najwyżej położonych jezior w Polsce – owalne oczko wody ukryte w Dolince pod Kołem, na górnym piętrze Doliny Pięciu Stawów Polskich. Leżące na wysokości 1890 m n.p.m., ustępuje pod tym względem tylko Zadniemu Mnichowemu Stawkowi. Jeśli szukasz miejsca, gdzie Tatry pokazują swoją najbardziej dziką i surową twarz – trafiłeś idealnie.

Staw wypełnia dno polodowcowego kotła, otoczonego ze wszystkich stron potężnymi szczytami: Zawratową Turnią, Świnicą, Walentkowym Wierchem i Liptowskimi Murami. Woda jest lodowato zimna przez cały rok, a jej powierzchnia – zaledwie 6,47 ha – sprawia wrażenie miniaturowego lustra wciśniętego między skały. Jesienią otoczenie przybiera złocisto-rdzawe barwy kosodrzewiny, latem dominuje zieleń traw i błękit nieba odbitego w tafli jeziora. Zimą i wczesną wiosną miejsce jest niedostępne i absolutnie surowe – lód na stawie bywa rekordowo gruby, sięgając nawet 3,75 m (zmierzono to w 1938 roku!). Z brzegu jeziora rozciąga się widok na okoliczne granie, a cisza przerywana jest tylko szumem wiatru i okazjonalnym pluskiem wody.

• Palenica Białczańska (parking) → Dolina Pięciu Stawów Polskich → Dolinką pod Kołem do Zadniego Stawu — szlak niebieski/zielony, ok. 3–3,5 godz., umiarkowanie trudny
• Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich → Dolinką pod Kołem — ok. 30–40 min od schroniska, łatwy

• Teren objęty ochroną Tatrzańskiego Parku Narodowego – obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków i biwakowania.
• Wstęp do TPN jest płatny.
• Szlak w pełni dostępny tylko latem i wczesną jesienią; poza sezonem wymagane odpowiednie doświadczenie i wyposażenie.

Ciekawostka: w 1938 roku zmierzono na Zadnim Stawie lód o grubości aż 3,75 m – to rekord wśród polskich jezior górskich i świetny dowód na to, jak surowy potrafi być ten zakątek Tatr.