Rów Podtatrzański to naturalna brama do Tatr — rozległa dolinna kraina rozciągająca się u stóp najwyższych polskich gór, na wysokości od 700 do 1000 m n.p.m. To miejsce, gdzie kończy się Podhale, a zaczynają się tatrzańskie szczyty, idealne dla tych, którzy chcą poczuć górski klimat bez wspinaczki na graniczne granie.

Krajobraz Rowu Podtatrzańskiego zachwyca spokojną, szeroką doliną otoczoną z jednej strony majestatyczną ścianą Tatr, z drugiej łagodnymi wzniesieniami Gubałówki i Pogórza Spisko-Gubałowskiego. W dolinie płyną górskie potoki — Czarny Dunajec, Zakopianka i Poroniec będące źródłami Białego Dunajca. Wiosną łąki rozkwitają intensywną zielenią, latem można tu odpocząć w cieniu lasów porastających zachodnie krańce i wschodnie rubieże rowu, a zimą panorama ośnieżonych Tatr zapiera dech w piersiach. To teren dostępny przez cały rok, przyjazny zarówno piechurowi, jak i rowerzyście.

• Zakopane — punkt centralny regionu, doskonała baza wypadowa; piesze ścieżki prowadzą w stronę Kościeliska, Małego Cichego i Murzasichla
• Kościelisko, Murzasichle, Małe Ciche — małe miejscowości w obrębie rowu, skąd można eksplorować okoliczne doliny

Rów Podtatrzański jest zbudowany ze starych eocenskich łupków marglowych należących do tzw. fliszu podhalańskiego, co nadaje tutejszym glebom wyjątkowy charakter. Co ciekawsze, Dolina Zakopiańska kryje w swoim podłożu aż trzy warstwy żwirów z trzech oddzielnych epok lodowcowych — niemych świadków potęgi tatrzańskich lodowców sprzed tysięcy lat.