Małołączniak (2096 m n.p.m.) to jeden z najpopularniejszych szczytów tatrzańskich — i wcale nie bez powodu. Wejście nie sprawia trudności technicznych, a z wierzchołka rozciągają się rozległe widoki, szczególnie na imponujące Tatry Wysokie. To miejsce, które nagradza każdy wysiłek już od pierwszych kroków na grani.

Szczyt należy do masywu Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich i sąsiaduje od wschodu z Kopą Kondracką, a od zachodu z Krzesanicą. Charakterystyczne czerwone zabarwienie stoków latem pochodzi od sit skuciny i innych roślin granitolubnych — to właśnie od tej barwy wzięły nazwę zarówno Czerwony Grzbiet, jak i cały masyw Czerwonych Wierchów. Flora jest tu wyjątkowo bogata: na granitowej kopule szczytowej rosną inne gatunki niż na niżej leżących wapiennych stokach. W lipcu okolice Małołąckiej Przełęczy rozświetlają wielkie kwiaty pełnika siedmiogrodzkiego. Zimą i wczesną wiosną grań jest biała i surowa, latem tętni życiem turystycznym — to jeden z najczęściej odwiedzanych szczytów w Tatrach.

• Dolina Kościeliska (parking przy wlocie doliny) — szlak czerwony grzbietem Czerwonych Wierchów, czas przejścia przez Ciemniak: ok. 40 min od Ciemniaka na Małołączniak, łatwy technicznie
• Dolina Małej Łąki — szlak niebieski przez Czerwony Grzbiet i Kobylarzowy Żleb, czas podejścia ok. 4 h, zejścia ok. 3 h, umiarkowany (łańcuchy w dolnej części Kobylarzowego Żlebu)

• Szczyt leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp na szlaki po polskiej stronie.
• Niebieski szlak przez Kobylarzowy Żleb jest zabezpieczony trzema łańcuchami — odcinek wymaga uwagi, szczególnie przy zejściu.
• Z Małołączniaka na Kopę Kondracką: 25 min w górę, 35 min w dół — popularny wariant przedłużenia wycieczki.

W północnych stokach Małołączniaka kryją się najgłębsze jaskinie Tatr — Jaskinia Wielka Śnieżna i Śnieżna Studnia. To swoiste przypomnienie, że ten pozornie łagodny wierzchołek skrywa pod stopami prawdziwe podziemne królestwo.