Morskie Oko to bez wątpienia najsłynniejsze jezioro w polskich Tatrach — szmaragdowa tafla wody otoczona potężnymi ścianami Mięguszowieckich Szczytów robi wrażenie na każdym, kto tu dotrze. Leżące na wysokości 1395 m n.p.m. jezioro zachwyca o każdej porze roku, a jego widok na długo zapada w pamięć.

Jezioro ma charakter polodowcowy — wypełnia ogromną miskę skalną wyżłobioną przez lodowce. Jego woda ma charakterystyczną zieloną barwę i jest przejrzysta nawet do 14 m w głąb. Latem brzegi tętnią życiem, a spacer dookoła jeziora (ok. 50 min) daje możliwość podziwiania widoków z różnych perspektyw. Jesienią kolory kosodrzewiny i odbicia szczytów w spokojnej wodzie tworzą niezapomniane obrazy. Zimą jezioro zamarza, a okolica pokryta śniegiem nabiera surowego, alpejskiego charakteru. Nad brzegiem stoi schronisko PTTK im. Stanisława Staszica — jedno z najpiękniejszych i najstarszych schronisk tatrzańskich, doskonałe miejsce na odpoczynek przy gorącej herbacie.

• Palenica Białczańska (parking) — żółty szlak asfaltową drogą, ok. 2 h 20 min, łatwy
• Toporowa Cyrhla — czerwony szlak przez Psią Trawkę i Rówień Waksmundzką, od Wodogrzmotów Mickiewicza do schroniska ok. 1 h 30 min, umiarkowany

• Prywatne samochody nie mogą wjechać na drogę do Morskiego Oka — trzeba skorzystać z parkingu na Palenicy Białczańskiej.
• Morskie Oko leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków i wchodzenia do wody.
• Schronisko czynne przez cały rok, oferuje noclegi i wyżywienie.

Według górskiej legendy jezioro ma podziemne połączenie z Adriatykiem — stąd wzięła się jego nazwa 'morskie oko'. Pewne jest natomiast, że to jedno z nielicznych tatrzańskich jezior naturalnie zarybnionych pstrągiem, a w 2014 roku 'The Wall Street Journal' uznał je za jedno z pięciu najpiękniejszych jezior świata.