Dolina Rybiego Potoku to jedna z najpiękniejszych i najbardziej rozpoznawalnych dolin w polskich Tatrach Wysokich. Kryje w sobie największe tatrzańskie jezioro — Morskie Oko — oraz rozbudowany system szlaków prowadzących ku najwyższym szczytom. To miejsce, które zachwyca zarówno rodziny na niedzielnym spacerze, jak i doświadczonych wspinaczy celujących w Rysy.

Dolina ma typową, piętrową budowę polodowcową — widać tu wyraźne kotły, progi lodowcowe i wały moren. Latem zieleń regla dolnego płynnie przechodzi w nagie turnie, a lustro Morskiego Oka odbija granaty i niebieskie niebo. Jesienią ryki jeleni niosą się echem koło Wanty, zimą dolina pokrywa się śniegiem i nabiera surowej, alpejskiej atmosfery. Wśród zwierząt można tu spotkać kozice, świstaki, rysie, niedźwiedzie, a nawet jelenie.

• Palenica Białczańska (parking) — żółty szlak (asfaltowa szosa), ok. 2 h 20 min do schroniska, łatwy
• Toporowa Cyrhla — czerwony szlak przez Psią Trawkę i Rówień Waksmundzką, ok. 1 h 30 min od Wodogrzmotów Mickiewicza do schroniska, umiarkowany

• Dolina leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków.
• Dojazd samochodem jest niemożliwy — parking wyłącznie na Palenicy Białczańskiej; latem kursują busy i bryczki konne.
• Przy schronisku nad Morskim Okiem dostępna jest baza noclegowa i gastronomia.
• Flora doliny obejmuje ok. 350 gatunków roślin naczyniowych, w tym ok. 170 gatunków wysokogórskich — jedyne miejsce w Polsce z pełną reprezentacją wszystkich pięter roślinnych.

Dawne nazwy doliny — Dolina Morskiego Oka i Dolina Mickiewicza — przypominają o romantycznej tradycji odkrywania Tatr przez polskich poetów i turystów w XIX wieku. Schronisko nad Morskim Okiem stoi na wyraźnym wale moreny czołowej, co czyni je wyjątkowym przykładem harmonijnego wpisania architektury w rzeźbę lodowcową.